Abstract :
[fr] Discrète figure de la liste épiscopale de Tongres-Maastricht, aux mérites longtemps réduits dans l’historiographie, à l’éducation de son successeur, le fameux saint Lambert, Théodard doit être envisagé pour lui-même et restitué dans le contexte politique de son temps. Par une relecture critique du dossier diplomatique et narratif, dénonçant les topoi hagiographiques et forte de considérations onomastiques, cette étude interroge le contexte de l’élection de Théodard et sa place dans la succession Amand-Remacle-Théodard. Plutôt qu’une simple continuité, l’élection de celui qui n’est mentionné en tant qu’évêque de Tongres-Maastricht que dans un diplôme de Childéric II daté du 6 septembre 670 reflète probablement l’instabilité politique ouverte par l’échec du coup d’État de Grimoald Ier (662) et suggère une recomposition discrète mais décisive du pouvoir local, entre Pippinides et Wulfoald-Gunduins.
[nl] Een discrete figuur in de bisschoppenlijst van Tongeren–Maastricht, wiens verdiensten in de historiografie lange tijd werden herleid tot de opvoeding van zijn opvolger, de beroemde Sint-Lambertus, moet Theodard op zichzelf worden beschouwd en opnieuw worden geplaatst in de politieke context van zijn tijd. Via een kritische herlezing van het diplomatisch en verhalend dossier, met het ontmaskeren van hagiografische topoi en steunend op onomastische overwegingen, onderzoekt deze studie de context van Theodards verkiezing en zijn plaats in de successie Amand–Remacle–Theodard. Ve eerder dan een simpele continuïteit weerspiegelt de verkiezing van de man die slechts als bisschop van Tongeren–Maastricht voorkomt in een oorkonde van Childerik II gedateerd op 6 september 670, waarschijnlijk de politieke instabiliteit die geopend werd door het mislukken van de staatsgreep van Grimoald I (662) en suggereert zij een discrete maar beslissende hercompositie van de lokale macht, tussen de Pippiniden en de groep Wulfoald–Gunduin.
[en] A discreet figure in the episcopal list of Tongres–Maastricht, whose merits long remained reduced in historiography to the education of his successor, the famous Saint Lambert, Theodard must be considered in his own right and restored within the political context of his time. Through a critical rereading of the diplomatic and narrative dossier, denouncing hagiographic topoi and relying on onomastic considerations, this study examines the context of Theodard’s election and his place in the Amand–Remacle–Theodard succession. Rather than a mere continuity, the election of the man who is mentioned as bishop of Tongres–Maastricht only in a diploma of Childeric II dated 6 September 670 probably reflects the political instability opened by the failure of Grimoald I’s coup d’état (662) and suggests a discreet yet decisive recomposition of local power, between the Pippinids and the Wulfoald–Gunduin group.
